Karşımda duran dünyam kayıp şimdi

Aradım yalnız kaldım ziyan oldum

Kalabalık simalar vardı can çekişirdik

Yanıldık şimdi rezalet dünya asıl

Sadece ben miydim acaba

Sessizlikte yakarış içinde fırtınalar

Kopuk yollar adımsız ıssız

Geçenleri merak ediyorum şimdileri

Bir hizada toplu tanışıklar

Yahut çamlıkta bizler grubu var

Karanlıklar korkutsun sizi

Korkun olabildiğince ellerinize bakın

Kaçırmadan bekleyin bakın karşıya

Bir daha olmaz yaşanamaz denizlerde

Bir köprüde soluk alın dik durun

Yükseklerden görünür hedef

Kısa da olsa güzeldir zevk verir

Ancak merak etmeyin sanmayın sakın

En acısı budur en kötü durum

Nedensiz saçmalıklar küsmeler küfürler

Şakalar kapılarda son bulur her zaman

Uykusuz da yaşanır elbet ama zevk vermez

Bulduğun yer senindir sakın unutma korkma

Şafak beklersin biliyorum,ilk ışık

Her zaman önde olma derim sana

Gül ,sakin ol ve nefes al yanında

Normaldir kimse bilmez, tesadüf

Sende öyle değil ama müthiş bir tasarı

Çok güzeldir uzun zaman alır kahveler

Sakar olursan eğer gülersin bakıp

Temizleme sana kalsa da olsun

Bozuntu yoktur moral yerinde

Anı yaşa anı bil,bul anlaşarak

Anıların anda kalır sakın unutma…

Şimdi ben beklersem uzun yollarda        

Ağlayıp sızlayıp haykırıp seni

Dağlar çiçek açmış büyümüş otlar

Buralar değişmiş her şey yabancı

Bazen deli olur koşarım geri

Rüzgar engel olur ellerim çatlar

Göçü tarif etsem kancalar batar

Telli çalgı çalsam kırılır mızrap

Kartal olup uçsam inemem yere

Bulutlar iteler uzak yerlere

Merdivenden çıksam varsam kapına

Kapıda engeldir telli çiviler

Şimdi bilmiyorum öldük mü yani

Yazıyorum ama gerçekler ölmüş

Zamanın içinden sesim duyulmaz

Haykırırsam tutarmışsın elimden  

Öyle dedi bana rüyamda şiir

Harp meydanı gönül, kırıldı kolu

Bir duman var ama bilmiyorum neden

Bir söylenti daha sonrası yokmuş

Bilmiyorlar güneş her gün doğuyor

Sona geldik bir parça kaldı kana

Özlem çeken gözler seni bekliyor

Bulanık su gibi,kopuk kuyruklu

Yer varsa sırasız dışarıda çare

O zaman bulurum oyuna isim

Noktalandı kaldım donuk bedenim

Artık umut kestim bıraktım işi…

Boş zamanlardaki işin                 

Uzun uzun rüyadır

Sol yanın keskin bıçak

Sağ yanın boşluk

Sessizliğe gömüldü sesin

Gözlerin karanlıkta

Bedenin kilitli

Zamanın durmuştur

Hadi artık uyan

Emre GEYİK

Sular akıyor üstüne               
Bir çöküntü topluluğu
Köşeler kalıntılarla dolu
Artık budur yolun sonu
Çekilme vaktimi geldi?
Nedir hali? nasıl şimdi?
Karanlıkta toplanmıştır
Bir çöküntü geçti şimdi

Emre GEYİK